X
تبلیغات
رایتل
تاریخ : چهارشنبه 21 فروردین‌ماه سال 1392 | 15:16 | نویسنده : امین

 

۱ ـ 1 ـ پیاده رو
1ـ 1 ـ 1 ـ حداقل عرض مفید پیاده رو 120 سانتیمتر باشد.
1
ـ 1 ـ 2 ـ رعایت حداقل 120 سانتیمتر فاصله از دیوار برای هر نوع مانعی که به هر علت نصب‌آن در پیاده رو برنامه ریزی می‌گردد اجباری است‌.
1
ـ 1 ـ 3 ـ حداکثر شیب عرض پیاده‌رو دو درصد باشد.
1
ـ 1 ـ 4 ـ حداکثر شیب طولی پیاده‌رو هشت درصد باشد.
1
ـ 1 ـ 5 ـ حداکثر شیب قسمت اتصال بین دو پیاده‌رو که نسبت به هم اختلاف سطح دارند درسرپیچ‌، سه درصد باشد.
1
ـ 1 ـ 6ـ ایجاد جدول یا اختلاف سطح بین پیاده‌رو و سواره الزامی است‌.
1
ـ 1 ـ 7 ـ ایجاد جدول به ارتفاع حداقل 5 سانتیمتر بین پیاده رو، باغچه یاجوی کنار پیاده روالزامی است‌.
1
ـ 1 ـ 8 ـ پوشش کف پیاده‌رو باید از مصالح سخت و غیرلغزنده باشد.
1
ـ 1 ـ 9 ـ هرگونه شیرفلکه و سایر اجزای تأسیسات شهری در فلکه معابر باید در محفظه‌مناسب در نظر گرفته شود.
1
ـ 1 ـ 10 ـ همسطح بودن هرگونه درپوش با سطح پیاده‌رو الزامی است‌.
1
ـ 1 ـ 11 ـ استفاده از هرگونه شبکه در سطح پیاده رو ممنوع است‌.

1ـ 2 ـ پلهای ارتباطی بین پیاده‌رو و سواره‌رو
ـ 2ـ 1ـ پیش‌بینی پلهای ارتباطی بین پیاده‌رو و سواره‌رو و حداکثر در هر 500 متر فاصله الزامی‌است‌.
1
ـ 2ـ 2ـ اتصال پلهای ارتباطی و پیاده‌رو باید بدون اختلاف سطح باشد، در صورت وجوداختلاف سطح‌، رعایت ضوابط ذکر شده در فصل سطح شیبدار الزامی است‌.
1
ـ 2ـ 3ـ حداقل عرض پلهای ارتباطی که در امتداد مسیر پیاده رو نصب می‌شوند، برابر عرض‌پیاده رو باشد. حداقل عرض پلهای ارتباطی عمود بر مسیر پیاده‌رو 150 سانتیمتر باشد.
1
ـ 2ـ 4ـ محل ارتباط پیاده‌رو و سواره‌رو باید دارای علائم حسی قابل تشخیص برای نابینایان‌باشد.
1
ـ 2ـ 5ـ ساختن پل یا سطح لغزنده ممنوع است‌.
1
ـ 3ـ محل عبور عابر پیاده در سواره‌رو:ـ 3ـ 1ـ ایجاد خط کشی عابر پیاده در سواره‌رو در کلیه تقاطعها و حداکثر در هر 500 متر الزامی‌است‌.
1
ـ 3ـ 2ـ ایجاد خط کشی عابر پیاده در محل تردد معلولان و در مکانهای خاص آنها الزامی است‌.
1
ـ 3ـ 3ـ ساختن پلهای ارتباطی بین پیاده‌رو و سواره‌رو در امتداد خط کشی الزامی است‌.
1
ـ 3ـ 4ـ پیش‌بینی دستگاه تولیدی صدای خبر کننده به هنگام عبور آزاد برای عابر پیاده جهت‌استفاده نابینایان در تقاطعهای پرتردد الزامی است‌.
1
ـ 3ـ 5ـ کفسازی محل خط کشی عابر پیاده باید از جنس قابل تشخیص برای هدایت نابینایان‌باشد.
1
ـ 4 ـ توقفگاه‌
ـ 4ـ 1ـ برای توقف وسیله نقلیه به منظور پیاده و سوار شدن معلولان از وسیله نقلیه درخیابانهای اصلی شهر ایجاد خلیج (پیشرفتگی سواره رو در پیاده‌رو)به عمق حداقل 60/3 متر و به‌طور حداقل 12 متر با ارتباط مناسب با پیاده‌رو الزامی است‌.
1
ـ 4ـ 2ـ اختصاص دو پارکینگ ویژه معلولان با نصب علامت مخصوص در کنار خیابان اصلی‌و در 500 فاصله الزامی است‌.
1
ـ 4ـ 3ـ در توقفگاههای عمومی اختصاص 3 درصد فضای توقفگاه به معلولان جسمی ـحرکتی الزامی است‌.
1
ـ 4ـ 4ـ حداقل عرض محل توقف اتومبیل معلولان با صندلی چرخدار 50/3 متر است‌.
1
ـ 4ـ 5ـ محل توقف اتومبیل معلولان جسمی ـ حرکتی می‌باید در نزدیکترین فاصله به درهای‌ورودی یا خروجی آسانسور باشد.
1
ـ 4ـ 6ـ توقفگاههای اختصاصی معلولان باید به وسیله علامت مخصوص مشخص شود.
1
ـ 5 ـ تجهیزات شهری‌
1
ـ ایستگاهها
ـ 5ـ 1ـ پایانه‌های اتوبوسرانی درون شهری‌، مراکز شهری‌، و نزدیک ساختمانهای عمومی‌پرتردد، احداث محل انتظار ایستگاه اتوبوس به عرض حداقل 140 سانتیمتر و همسطح با کف‌اتوبوس الزامی است‌.
1
ـ 5ـ 1ـ 2 ـ شرایط دسترسی به محل انتظار مسافر در ایستگاههای اتوبوس شهری مطابق‌شرایط اتصال پیاده‌رو به سواره‌رو باشد.
1
ـ 5ـ 1ـ 3ـ در ایستگاههای قابل استفاده برای معلولان‌، پیش‌بینی سرپناه‌، حفاظ و نیمکت باارتفاع 45 سانتیمتر از کف الزامی است‌.
1
ـ 5ـ 1ـ 4 ـ در محوطه پایانه‌های مسافربری برون شهری رعایت کلیه شرایط لازم برای امکان‌تردد معلولان الزامی است‌.
1
ـ 5ـ 2ـ تلفن عمومی و صندوق پست‌
ـ 5ـ 2ـ 1ـ در پایانه‌های اتوبوسرانی درون شهری‌، مراکز شهری و نزدیک ساختمانهای عمومی‌پر تردد و مخصوص معلولان‌، پیش‌بینی تلفن عمومی و صندوق پست قابل استفاده برای معلولان بامشخصات زیر الزامی است‌.
1
ـ 5ـ 2ـ 1ـ 1ـ دسترسی به تلفن عمومی یا صندوق پس به صورت همسطح و یا باشیب‌مناسب برای معلولان صورت گیرد.
1
ـ 5ـ 2ـ 1ـ 2 ـ پیش‌بینی فضای آزاد به ابعاد حداقل 110 * 140 سانتیمتر در جلو تلفن و یاصندوق پست الزامی است‌.
1
ـ 5ـ 2ـ 1ـ 3 ـ حداقل عرض در باجه تلفن عمومی 80 سانتیمتر باشد.
1
ـ 5ـ 2ـ 1ـ 4 ـ حداکثر ارتفاع محل شکاف سکه‌، صفحة شماره گیر تلفن و شکاف صندوق پست یکصد سانتیمتر از کف باشد.
1
ـ 5ـ 2ـ 1ـ 5ـ پیش‌بینی پیشخوان در ارتفاع 80 سانتیمتر جهت استفاده معلولان در فضای تلفن‌عمومی ضروری است‌.
1
ـ 5ـ 3ـ در معابر و فضاهای شهری و در محلهایی که آبریزگاه عمومی احداث می‌شود، ایجادحداقل یک آبریزگاه مخصوص معلولان الزامی است‌. در آبریزگاههای بزرگ در ازای هر ده واحد یک‌واحد آبریزگاه اضافه شود.
مناسب سازی معابر
2
ـ 1ـ پیاده‌روهای موجود
ـ 1ـ 1ـ با استفاده از امکانات‌، حداقل عرض پیاده‌روهای باریک به 90 سانتیمتر رسانیده شود.
2
ـ 1ـ 2 ـ موانعی که به هر علت در پیاده رو قرار داشته و یا نصف گردیده و از حداقل عرض مفید90 سانتیمتر می‌کاهند (مانند مانع عبور وسائط نقلیه‌، باجه تلفن‌، صندوق پست‌، دکه‌، تیربرق ...)باید جابجا گردند.
2
ـ 3ـ محل خط کشی عابر پیاده‌
ـ 3ـ 1 ـ محل عبور عابر پیاده در سواره روها باید اصلاح‌، تسطیح و به صورت خط کشی باحداقل عرض 150 سانتیمتر و قابل دسترسی به پیاده‌روها شود.
2
ـ 3ـ 2 ـ وجود پلهای ارتباطی در امتداد کلیه خط کشیهای عابر پیاده الزامی است‌.
2
ـ 3ـ 3 ـ جزیره وسط خیابان در محل خط کشی عابر پیاده باید قابل عبورصندلی چرخدار شود.
2
ـ 4ـ توقفگاهها
ـ 4ـ 1ـ در توقفگاههای عمومی موجود باید حداقل 2 درصد فضای توقفگاه در نزدیکترین‌فاصله به ورودی و خروجی و دسترسی مناسب به پیاده‌رو برای توقف اتومبیل معلولان جسمی‌حرکتی اختصاص یابد. این عمل در وضع موجود از طریق تبدیل فضای سه محل توقف اتومبیل‌معلول جسمی ـ حرکتی امکانپذیر است‌.
: ضوابط کلی طراحی ساختمانهای عمومی‌
تعریف‌:.
3
ـ1ـ ورودیها
ـ1ـ1ـ ورودی اصلی باید برای استفاده معلولان نیز در نظر گرفته شود، و به سواره‌رو یا پارکینگ‌ساختمان دسترسی مناسب داشته باشد.
3
ـ1ـ2 ـ ورودی ساختمان حتی الامکان هم سطح پیاده‌رو باشد.
3
ـ1ـ3ـ پیاده‌رو منتهی به ورودی معلولان باید با علایم حسی مشخص شود.
3
ـ1ـ4 ـ حداقل عمل فضای جلو ورودی 140 سانتیمتر است‌.
3
ـ1ـ5ـ وجود سایه‌بان به عرض حداقل 140 سانتیمتر بر روی فضای جلو ورودی الزامی است‌.
3
ـ1ـ6 ـ حداقل عرض بازشوها در ورودی ساختمان 160 سانتیمتر باشد.
3
ـ2ـ راهرو
ـ2ـ1ـ حداقل عرض راهرو 140 سانتیمتر است‌.
3
ـ2ـ2ـ کف راهروها باید غیرلغزنده باشد و از نصف کفپوشها با پرز بلند نیز خودداری شود.
3
ـ2ـ3ـ در صورت وجود اختلاف سطح در کف راهرو باید ارتباط با سطح شیبدار به صورت‌مناسبی تأمین گردد.
3
ـ3ـ بازشوها (درو پنجره‌)
ـ3ـ1ـ حداقل عرض مفید هرلنگه در برای عبور صندلی چرخدار 82 سانتیمتر باشد.
3
ـ3ـ2ـ در مورد درهایی که به خارج باز می‌شوند تأمین دید کافی الزامی است‌.
3
ـ3ـ3ـ حداکثر ارتفاع دید از کف تمام شده 100 سانتیمتر باشد.
3
ـ3ـ4ـ درها باید دارای پاخور به ارتفاع 20 سانتیمتر باشند.
3
ـ3ـ5ـ در صورت استفاده از درهای چرخان‌، گردشی‌، کشویی‌، پیش‌بینی یک در معمولی به‌عرض مفید حداقل 80 سانتیمتر در جوار آنها برای استفاده معلولان الزامی است‌.
3
ـ3ـ6ـ کلیه درها باید به سهولت باز و بسته شوند.
3
ـ3ـ7ـ دستگیره درها باید از نوع اهرمی بوده و فاصله داخلی بین آنها و سطح در 5/3 تا 7سانتیمتر باشد.
3
ـ3ـ8ـ حداقل فاصله بین دو در متوالی چنانچه هر دو در به یک جهت باز شوند 200 سانتیمتر،چنانچه هر دو به سمت خارج باز شوند 120 سانتیمتر و چنانچه هر دو به داخل باز شوند 280سانتیمتر باشد.
3
ـ3ـ9ـ درها باید حتی المقدور بدون آستانه باشند. در صورت اجبار حداکثر ارتفاع آستانه 2سانتیمتر باشد.
3
ـ3ـ10ـ به منظور تسهیل در حرکت‌، پیش‌بینی 150 سانتیمتر سطح هموار در هر سوی در و 30سانتیمتر در طرفین آن الزامی است‌.
3
ـ3ـ11ـ ارتفاع دستگیره از کف حداکثر 120 سانتیمتر باشد.
3
ـ3ـ12ـ کلیه درها و پنجره‌هایی که تا کف دارای شیشه هستند در مقابل ضربه صندلی چرخدارمحافظ و از شیشه مقاوم ساخته شوند.
4
ـ3ـ پله‌
ـ 4ـ 1ـ وجود علائم حسی در کف‌؛ قبل از ورود به قفسه پله برای هشدار به نابینایان الزامی‌است‌.
3
ـ 4ـ 2ـ عرض کف پله 30 سانتیمتر و حداکثر ارتفاع آن 17 سانتیمتر و حداکثر ارتفاع آن 17سانتیمتر باشد.
3
ـ 4ـ 3ـ حداقل عرض پله 120 سانتیمتر باشد.
3
ـ 4ـ 4ـ نصب دست انداز در طرفین پله الزامی است‌.
3
ـ 4ـ 5ـ ارتفاع دست انداز از کف پله برای کودکان 60 سانتیمتر و برای بزرگسالان 85 سانتیمترباشد.
3
ـ 4ـ 6ـ حداکثر قطر میله دست‌انداز اعم از گرد یا صاف 3و5 سانتیمتر و حداقل فاصله آن ازدیوارها 4 سانتیمتر باشد.
3
ـ 4ـ 7ـ لبه پله کاملاً غیرلغزنده بوده و به وسیله اختلاف رنگ قابل تشخیص باشد.
3
ـ 4ـ 8ـ نصب هرگونه لبه پله غیرهمسطح و گرد کردن لبه پله ممنوع است‌.
3
ـ 4ـ 9ـ در کناره‌های عرضی پله‌؛ تعبیه لبه مخصوص برای جلوگیری از لغزش عصا الزامی‌است‌.
3
ـ 4ـ 10ـ پاخور پله باید بسته باشد و پیشامدگی لبه پله از پاخور نباید بیش از 3 سانتیمتر باشد.
3
ـ 4ـ 11ـ حداکثر مقدار پله بین دو پا گرد باید 12 پله باشد.
3
ـ 4ـ 12ـ حداقل عمق پاگرد پله 120 سانتیمتر و در پله‌های دو جهته همعرض پله باشد.
3
ـ5ـ سطح شیبدار
ـ5ـ1ـ حداقل عرض سطح شیبدار 120 سانتیمتر باشد.
3
ـ5ـ2ـ برای سطوح شیبدار تا 3 متر طول حداکثر شیب 8 درصد با عرض 120 سانتیمتر باشد.
3
ـ5ـ3ـ در سطوح شیبدار بیش از سه متر طول (تا حد مجاز 9 متر) در ازای هر متر افزایش طول‌5 سانتیمتر به عرض مفید آن اضافه و 5 درصد از شیب آن کاسته شود.
3
ـ5ـ4ـ پیش‌بینی یک پاگرد به عمل حداقل 120 سانتیمتر و در هر 9 متر طول الزامی است‌. درسطوح شیبدار دو جهته عرض پاگرد برابر عرض سطح شیبدار خواهد بود.
3
ـ5ـ5ـ کف سطح شیبدار باید غیرلغزنده باشد.
3
ـ5ـ6ـ سطوح شیبدار و ورودی ساختمان باید مسقف باشد.
3
ـ5ـ7ـ نصب میله دستگرد در طرفین سطح شیبدار الزامی است‌.
3
ـ5ـ8ـ ارتفاع میله دستگرد از کف سطح شیبدار برای شخص نشسته 75 سانتیمتر برای شخص‌ایستاده 85 سانتیمتر و برای کودکان 60 سانتیمتر باشد.
3
ـ5ـ9ـ حداکثر قطر میله دستگرد 5 و 3 سانتیمتر و حداقل فاصله بین آن و دیوار 4 سانتیمترباشد.
3
ـ6ـ آسانسور
ـ6ـ1ـ در ساختمانهای عمومی که برای دسترسی به طبقات از آسانسور استفاده می‌شود وجودحداقل یک آسانسور قابل استفاده برای معلولان روی صندلی چرخدار الزامی است‌.
3
ـ6ـ2ـ آسانسور باید همسطح ورودی و یا در دسترس بلامانع صندلی چرخدار قرار گیرد.
3
ـ6ـ3ـ حداقل فضای انتظار در جلو آسانسور در هر طبقه 150*150 سانتیمتر مربع باشد.
3
ـ6ـ4ـ آسانسور قابل استفاده برای معلولان باید مشخصات زیر را داشته باشد:
3
ـ6ـ4ـ1ـ عرض مفید 80 سانتیمتر؛
3
ـ6ـ4ـ2ـ مجهز به دو درکشویی با چشم الکترونیکی‌؛
3
ـ6ـ4ـ3ـ ابعاد مفید اتاقک آسانسور 110 * 140 سانتیمتر؛
3
ـ6ـ4ـ نصف دستگیره‌های کمکی در دیواره‌های آسانسور در ارتفاع 85 سانتیمتر از کف اتاقک‌الزامی است‌.
3
ـ6ـ5ـ در محلهای پرتردد معلولان ارتفاع دکمه‌های کنترل کننده آسانسور حداکثر 130سانتیمتر؛ حداقل برجستگی آن 5/1 سانتیمتر و حداقل قطر آن 2 سانتیمتر و نیز برای استفاده‌نابینایان قابل تشخیص باشد.
3
ـ6ـ6ـ لازم است توقف آسانسور با صوت مشخص شود.
3
ـ7ـ فضاهای بهداشتی‌
ـ7ـ1ـ در قسمتهایی از ساختمانهای عمومی که معلولان تردد می‌نمایند تعبیه سرویس‌بهداشتی مخصوص آنان الزامی است‌.
3
ـ7ـ2ـ حداقل اندازه سرویس بهداشتی 170 * 150 سانتیمتر مربع باشد و قابلیت گردش‌صندلی چرخدار در این فضا الزامی است‌.
3
ـ7ـ3ـ در سرویس بهداشتی باید به بیرون باز شود و گشودن آن در مواقع اضطراری از بیرون‌امکانپذیر باشد.
3
ـ7ـ4ـ نصب کاسه مستراح به ارتفاع 45 سانتیمتر از کف الزامی است‌.
3
ـ7ـ5ـ نصب دستگیره‌های کمکی افقی در طرفین کاسه مستراح به ارتفاع 70 سانتیمتر از کف و20 سانتیمتر جلوتر از لبه جلویی کاسه الزامی است‌.
3
ـ7ـ6ـ نصب دستگیره‌های کمکی عمودی با فاصله 30 سانتیمتر از جلو کاسه و 40 سانتیمتربالاتر از نشیمن مستراح به روی دیوار مجاوری اجباری است‌. دامنه نوسان میله‌های عمودی 80 تا120 سانتیمتر باشد.
3
ـ7ـ7ـ نصب دستگیره اضافی بر روی قسمت داخلی در به ارتفاع 80 سانتیمتر از کف و 25سانتیمتر فاصله از محور لولا الزامی است‌.
3
ـ7ـ8ـ دستشویی سرویسهای بهداشتی باید به نوعی نصف شوند که بدون جابه جایی فردمعلول از روی مستراح توسط وی قابل استفاده باشد.
3
ـ7ـ9ـ ارتفاع مناسب دستشویی از کف معلولان 75 تا 80 سانتیمتر باشد.
3
ـ7ـ10ـ حداقل عمق بدون مانع در زیر دستشویی 45 سانتیمتر باشد.
3
ـ7ـ11ـ شیرهای دستشویی باید به صورت اهرمی و به راحتی باز و بسته شوند.
3
ـ7ـ12ـ ارتفاع لبه پایینی آینه دستشویی معلولان از کف حداکثر 90 سانتیمتر باشد.
3
ـ7ـ13ـ حداکثر ارتفاع آویز حوله و جای صابون از کف 80 سانتیمتر
3
ـ8ـ1ـ کلیه اماکن‌؛ فضاهای شهری و قسمتهای از ساختمانهای عمومی که برای استفاده‌معلولان طراحی و تجهیز گردیده‌اند باید به وسیله علامت ویژه معلولان مشخص گردند.
3
ـ9ـ ساختمانهایی که بخشهایی از آن مورد استفاده عمومی قرار می‌گیرد و باید برای معلولان‌نیز قابل استفاده باشند؛ به قرار زیر است‌:دانشگاهها و مراکز فرهنگی‌
بیمارستانها و درمانگاهها

مسجد و مصلی‌

آسایشگاهها

مراکز ورزشی‌

راه آهن ـ فرودگاه ـ ترمینال ـ مترو

بخش اورژانس کلیه فضاهای درمانی‌

مراکز خدماتی ـ اداری مانند بانک و مؤسسات مالی و پست و تلگراف و تلفن‌

مؤسسات دولتی‌

3
ـ10ـ در سایر ساختمانهای عمومی رعایت موارد زیر الزامی است‌:
3
ـ10ـ1ـ در مراکز آموزشی غیردانشگاهی باید طبقه همکف یا ده درصد سطح زیربنا؛ برای‌معلولان مناسب باشد.
3
ـ10ـ2ـ کلیه هتلها تا ظرفیت 25 اتاق باید یک اتاق قابل دسترسی و استفاده با سرویسهای‌بهداشتی مناسب برای معلولان داشته باشد. در ازای هر 25 اتاق اضافه پیش‌بینی یک اتاق مناسب‌دیگر برای معلولان ضروری است‌. این اتاقها باید به طور یکنواخت در بین اتاقهای معمولی هتل‌توزیع گردند.
3
ـ10ـ3ـ کلیه مسافرخانه‌ها و مهمانسراها تا ظرفیت 30 تخت باید یک تخت و یک سرویس‌بهداشتی مناسب برای استفاده معلولان داشته باشند؛ در ازای هر 30 تخت دیگر با سرویس بهداشتی‌مناسب برای معلولان اضافه شود.
3
ـ10ـ4 ـ کلیه ساختمانهای اداری دولتی که بیش از 20 نفر کارمند و حداقل 400 مترمربع‌مساحت داشته باشند برای اشتغال معلولان قابل استفاده باشد.
3
ـ10ـ5ـ کلیه پروانه ساختمانی تجاری و همچنین کلیه واحدهای بیش از 100 متر مربع بایدبرای معلولان جسمی قابل دسترسی و استفاده باشد.
3
ـ 11ـ مجتمع‌های مسکونی‌
ـ11ـ1ـ در ساختمانهای مسکونی که تعبیه آسانسور اجباری است‌؛ باید یک آسانسور مناسب‌برای معلولان نصب شده باشد.
3
ـ11ـ2ـ کلیه مجتمع‌های با بیش از 1000 مترمربع سطح و بیش از 10 واحد مسکونی بایدارتباطهای عمودی و افقی و فضاهای عمومی قابل استفاده برای معلولان جسمی ـ حرکتی
3
3
3
3
3
3
3
3

منظور از اماکن عمومی در این آیین‌نامه‌، آن دسته از ساختمانهایی هستند که یکی از انواع‌خدمات عمومی را در اختیار افراد جامعه قرار می‌دهند
2
2
2
1
1
1

1
1