X
تبلیغات
رایتل
تاریخ : جمعه 6 تیر‌ماه سال 1393 | 10:11 | نویسنده : امین
 

اعضای سازه ای بسته به مقاومت لرزه ای خود؛ ومیزان آسیب دیدگی ونوع اتصالات انها به روشها وتکنیکهای مختلفی مقاوم سازی میشوند. دراین میان استفاده از جاکتهای فلزی یا بتنی بعنوان یکی از راهکارهای معمولا" ارزان قیمت نسبت دیگر روشها همیشه مد نظرمهندسان بوده است.
استفاده از نیمرخهای فولادی معمولا " بعنوان یک راهکار بطور گسترده استفاده نمیشود. در این تکنیک ابتدا قفس فلزی از چهار نبشی باابعاد حداقل 5*5*50
ساخته میشود.این نبشی ها با تسمه های فلزی به ابعاد حداقل25.4 میلی متر به یکدیگر متصل میشوند.قبل از جوشکاری ؛ نبشی ها به کمک نبشی های عرضی و بست های پیش کشیده روی گوشه ستونها محکم نگه داشته میشوند.فضای خالی بین نبشی ه:.7- وسطح بتن موجودبا ملات ضد جمع شدگی ( اماکو ؛ امپکو و....)ویا با گروت رزینی پرمیشود.سپس سطح ستون با بتن پاشی ویا با بتن درجاوشبکه مفتولی پوشانده میشود.واضح است که دراین روش بدلیل آنکه قفس فلزی در طبقات بالایی ادامه نیافته است؛ افزایش ظرفیت خمشی ستون در محل اتصالات غیر ممکن است..
تحقیقات دراین زمینه نشان میدهد که استفاده از این تکنیک برروی مدل قاب دوطبقه که کلیه تیرها وستونها بااین روش مقاوم سازی شده اند؛ باعث افزایش هم سختی اولیه و هم ظرفیت باربری جانبی بمیزان4 برابر شده است.
توصیه میکنم که همکاران محترم تاحدامکان از این روش استفاده نکنند؛بدلیل اینکه مرمت اتصالات با اینروش امکانپذیر نیست لذا استفاده از دیگر تکنیکها بخصوص
FRP ویا جاکتینگ بتنی توصیه میشود.
اما نهایتا" بررسی دقیق ومیزان ونوع خسارت وارده و البته شرایط مالی کارفرما و از همه مهمترقضاوت مهندسی شماست که بهترین وکابردی ترین تکنیک را انتخاب خواهد کرد.